Η Πηνελόπη Δέλτα είναι αναμφίβολα μία από τις πιο σημαντικές μορφές της ελληνικής λογοτεχνίας. Έχει γράψει πολλά διηγήματα και μυθιστορήματα, αρκετά από τα οποία απευθύνονται σε παιδιά, και τα έργα της έχουν διαχρονικό χαρακτήρα. Τι κρύβεται όμως πίσω από τη διάσημη αυτή φιγούρα και τα τόσο γνωστά της βιβλία;
1874: Η Πηνελόπη Μπενάκη-Δέλτα γεννιέται στις 24 Απριλίου στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου. Είναι το τρίτο παιδί του μεγαλοαστού βαμβακέμπορα Εμμανουήλ Μπενάκη και της Βιργινίας Χωρέμη, από τις σημαντικότερες οικογένειες της ελληνικής κοινότητας της Αλεξάνδρειας. Τα μεγαλύτερα αδέλφια της είναι η Αλεξάνδρα και ο Αντώνης, ενώ ύστερα από αυτήν ακολουθούν ο Κωνσταντίνος, ο οποίος πεθαίνει μόλις ενός έτους, ο Αλέξανδρος και η Αργίνη (με χρονολογική σειρά). Η Πηνελόπη μαθαίνει καθόλη της τη ζωή ξένες γλώσσες, ζωγραφική και ανάγνωση και, γενικότερα, είναι μια υποδειγματική κόρη. Υποχρεώνεται να εμφανίζεται στις κοσμικές συγκεντρώσεις της ελληνικής παροικίας, στις οποίες, ωστόσο, πλήττει αφόρητα.
1881: Τα 4 αδέλφια (μετά τον θάνατο του Κωνσταντίνου και πριν τη γέννηση της Αργίνης) περνούν το καλοκαίρι τους στον Πειραιά στο σπίτι των θείων τους. Οι διακοπές αυτές είναι πολύ σημαντικές γιατί περιγράφονται σε ένα από τα γνωστότερά της βιβλία, τον "Τρελαντώνη".
1891: Στα 17 της χρόνια, η Πηνελόπη κάνει την είσοδό της στους κοσμικούς κύκλους της Αλεξάνδρειας και γνωρίζει υποψήφιους γαμπρούς.
1893-1894: Με ενθάρρυνση της μητέρας της, η Πηνελόπη αρχίζει να συναναστρέφεται με τον Αντώνη Μαυροκορδάτο (ο οποίος έχει κατηγορηθεί ως προικοθήρας), τον οποίο ερωτεύεται. Η μητέρα της είναι σύμφωνη για μελλοντικό γάμο, αλλά ο πατέρας της ενοχλείται και διαλύει οριστικά τη σχέση τους.
1895: Η υγεία της Πηνελόπης επιδεινώνεται. Η σχέση της με τους γονείς της είναι τεταμένη και οδηγεί συχνά σε τσακωμούς. Την παραμονή των γενεθλίων της κάνει την πρώτη απόπειρα αυτοκτονίας. Την ίδια χρονιά (τον Αύγουστο) αρραβωνιάζεται με τον Φαναριώτη έμπορο Στέφανο Δέλτα, με του οποίου το επίθετο μένει γνωστή για την υπόλοιπη ζωή της.
1896: Γεννιέται η πρώτη τους κόρη, Σοφία.
1897: Γεννιέται η δεύτερή τους κόρη, Βιργινία.
1900: Γεννιέται η τρίτη τους κόρη, Αλεξάνδρα.
1906: Η Πηνελόπη κάνει ταξίδι στην Ευρώπη για λόγους υγείας και αποκαλύπτει τον έρωτά της για τον Ίωνα Δραγούμη στον άντρα της, ο οποίος δυσαρεστείται πολύ.
1910: Κυκλοφορεί το μυθιστόρημά της "Παραμύθι χωρίς όνομα".
1911: Δημοσιεύει στο Λονδίνο σε δύο τόμους το ιστορικό μυθιστόρημα "Τον καιρό του Βουλγαροκτόνου".
1916: Το φθινόπωρο η οικογένεια Δέλτα εγκαθίσταται οριστικά στην Κηφισιά. Η χώρα βρίσκεται σε περίοδο εθνικού διχασμού. Ο πατέρας της συλλαμβάνεται στα Νοεμβριανά. Συναντιέται για τελευταία φορά με τον Ίωνα Δραγούμη για να του ζητήσει βοήθεια για τον φυλακισμένο της πατέρα.
1920: Ο Ίων Δραγούμης εκτελείται από τους αντίπαλούς του επειδή θεωρείται ένοχος για απόπειρα δολοφονίας του Βενιζέλου στο Παρίσι. Ο Βενιζέλος χάνει τις εκλογές και φεύγει στο εξωτερικό με τον Εμμανουήλ Μπενάκη.
1925: Η Πηνελόπη εμφανίζει τα πρώτα συμπτώματα παράλυσης που θα την ταλαιπωρήσουν μέχρι το τέλος της ζωής της. Εκδίδει τη "Ζωή του Χριστού" σε δύο τόμους. Αυτό το βιβλίο το αφιερώνει στη μητέρα της, η οποία όμως δεν το διάβασε ποτέ όπως και κανένα από τα υπόλοιπα βιβλία της επειδή ήταν γραμμένα στη δημοτική γλώσσα.
1928: Πεθαίνει η μητέρα της.
1929: Πεθαίνει ο πατέρας της.
1930: Η Ακαδημία Αθηνών με πρόεδρο τον Κωστή Παλαμά απονέμει για πρώτη φορά σε γυναίκα το αργυρό μετάλλιο για το έργο της Πηνελόπης Δέλτα.
1931: Νοσηλεύεται και χειρουργείται στο νοσοκομείο του ελληνικού Ερυθρού Σταυρού. Εγκαινιάζεται το Μουσείο Μπενάκη.
1932: Κυκλοφορεί ο "Τρελαντώνης", βιβλίο με πρωταγωνιστή τον αδερφό της.
1935: Δημοσιεύεται ο "Μάγκας".
1937: Εκδίδεται σε δύο τόμους το έργο της "Στα μυστικά του βάλτου". Η ασθένειά της επιδεινώνεται με αποτέλεσμα να κινείται πια με δυσκολία.
1941: Στις 27 Απριλίου, κατά την είσοδο των Γερμανών στην Αθήνα, αυτοκτονεί πίνοντας το δηλητήριο που κουβαλούσε πάντα μαζί της. Πεθαίνει 5 μέρες αργότερα, στις 2 Μαΐου, έχοντας ήδη κάνει άλλες τρεις απόπειρες αυτοκτονίας στο παρελθόν. Τις προηγούμενες φορές αιτία ήταν ο έρωτας. Την τελευταία και μοιραία, η αγάπη για την πατρίδα. Θάφτηκε στον κήπο του σπιτιού της και στο μνήμα της χαράχθηκε, όπως είχε ζητήσει η ίδια, μόνο η λέξη ΣΙΩΠΗ.
Τα τελευταία της λόγια:
"Παιδιά μου, ούτε παπά ούτε κηδεία. Παραχώστε με σε μια γωνιά του κήπου, αλλά μόνο αφού βεβαιωθείτε αφού δεν ζω πια. Σας φιλώ όλους με αγάπη. Φροντίστε τον Πατέρα σας. Τον φιλώ σφιχτά".
Η ίδια ζούσε με πλήρη συνέπεια προς τις αρχές που διακήρυσσε: "Πρόσεχε, μην είναι θεωρητικές οι σκέψεις σου. Πρόσεχε, μη και δεν τις εφαρμόζεις στη ζωή".
Άραγε, ποιος να το φανταζόταν ότι μία τόσο σημαντική συγγραφέας με έναν τόσο ιδιαίτερο και σχετικά αισιόδοξο τρόπο γραφής έκρυβε πίσω της ένα τόσο σκοτεινό και στενάχωρο παρελθόν;
Δικτυογραφία:
https://i.pinimg.com/originals/bc/fa/a3/bcfaa3060c58db918cc59cf31378466f.jpg
https://www.lifo.gr/san-simera/1941-bazei-telos-sti-zoi-tis-i-pinelopi-delta
No comments:
Post a Comment